توان اداری – مدیریتی و رسانه ای را صرف اقناع عمومی کنید/ خود را با ماسک و الکل و احیاناً دستکش سرگرم نکنید !!

 توان اداری – مدیریتی و رسانه ای را صرف اقناع عمومی کنید/ خود را با ماسک و الکل و احیاناً دستکش سرگرم نکنید !!

سیاست شرق / علی عبدالخانی (روزنامه نگار)

کرونا واقعیتی تلخ که بدون اذن دخول وارد کشورها می شود و صنعتی ترین و غیرصنعتی ترین آنها را به وحشت می اندازد.
ملل مختلف بنا به درجه توسعه یافتگیشان با این حقیقت تلخ از منظر علمی مواجه شدند و به توصیه های بهداشتی و هشدارهای مراجع مسئول بدون ذره ای مناقشه تمکین نمودند. ووهان چین نمونه ای از تبعیت مردمانی است که در مرکز و کانون مرگ، زندگی را با پناه بردن در چهار دیواری خانه هایشان فریاد زدند و حاصل آن را نیز دریافت کردند.
اما ما مردمی عجیب هستیم. برغم بدیهی بودن جزییات مختلف این بیماری و اطمینان از بی رحمی آن متاسفانه به ابتدایی ترین توصیه ها عمل نمی کنیم. اکنون که همه دنیا با ابعاد ویرانگر این ویروس آشنا شده و تمام احتیاط های لازم را به کار میگیرند تا از خطرات آن در امان بمانند، در استان و مرکز استان ما و بسیاری از نقاط کشور هستند کسانی که هنوز در باغ این حقیقت قرار نگرفته اند و کماکان بر طبل واهی بودن این ویروس می کوبند.
در مقاله ی پیشین از دو مرحله ایستاده و افتاده برای تبیین وضعیت و شکل واگیری این ویروس استفاده کردیم و گفتیم که در مرحله افتاده دیگر قابلیتی برای مدیریت اوضاع نخواهد ماند و صدایی از طبل های آن منکران حقیقت شنیده نخواهد شد یا آن صدا بشدت کم می شود که چنین مباد.
گفتیم و بسیار تاکید کردیم که حجم خطر بزرگتر از آن است که برخی سهل پنداران و ساده لوحانِ خوش خیال تصور آن را می کنند. گفتیم که تنها راه کمک‌ به جامعه افزایش سطح اگاهی عمومی بویژه در مناطق متوسط و کم برخوردار شهری و روستایی است.
گفتیم راه علاج فقط و فقط در ایجاد اقناع عمومی مبنی بر در خانه ماندن یا کمتر خارج شدن است.
در آن یاداشت از فعالان اجتماعی، رسانه ها و روابط عمومی ادارات و موسسات خواهش کردیم که امکانات تحت اختیار خود را در خدمت عنوان رسانه قرار دهند و به مسئولیت اجتماعی – انسانی خود عمل کنند.
تعدادی از فعالان خوشنام به قدر وسعشان نوشتند و قطعا اثر گذاشتند اما میان آنچه اتفاق افتاد تا نقطه ی مطلوب فاصله بسیار بسیار زیاد است و به اراده های مدیریتی!! از جنس دلسوز بودن واقعی برای مردم نیاز است

اکنون که اوضاع کاملا متفاوت شده و بطور رسمی دو هفته ی آینده را نقطه اوج این بیماری قلمداد می کنند و بالاترین مرجع امنیتی کشور در همین رابطه جلسه می گیرد و نسبت به شرایط پیش رو هشدار می دهد، در چنین حالتی نمی توان و نمی شود مردم را ناآگاه باقی گذارد و خطر پیش رویشان را به آنان اطلاع نداد.
همه دنیا بویژه اروپا نگاه مصلحتی یا سیاسی و حتی سلیقه ای به این ویروس را به نگاهی واقع بینانه، علمی و حرفه ای تغییر دادند که در همین راستا ایتالیا همه آثار سنگین مادی و معنوی را به جان خرید تا جان هموطنان خود را نجات دهد. دولت ایتالیا کل کشور خود با جمعیتی بیش از ۶۰ میلیون نفر را قرنطینه می کند و برای نقض مقررات جرایم مالی سنگین وضع نمود حال در خوزستان و اهواز ما اوضاع بگونه ای دیگر رقم می خورد و بخش زیادی از جامعه اعتنایی ولو بسیار کم به موضوع بیماری نمی کنند که خداوند به داد آنها و همه ما برسد.
روی این سخن با مدیرانی است که بعضا با حرکات کلیشه ای مرتبط به موضوع کرونا درصدد تبرئه وجدان و ارامش ضمیر خود هستند. همه از جمله این تیپ مدیران قطعا در برابر جامعه خود مسئول هستند لذا باید واقع بین باشند و باید بپذیرند که روشهای آنها به نسبت واقعیتهای موجود روشهای کاملا منسوخ است مگر با توزیع مقداری مواد چه تعداد از مخاطبان را می توانند نجات بدهند ؟

آیا بهتر نیست که جامعه هدف که اکثریت مردم هستند را ببینند و در صدد کمک به آن جامعه از طریق اطلاع رسانی برایند و از این راه باصطلاح به وظیفه ی قانونی یا اخلاقی خود عمل کنند!.
اینکه در این شرایط مخاطب یک سازمان یا موسسه مجموعه ای چند صد یا چند هزار نفری از مردم باشد یا کلیت مردم مانند قیاس پشه ی کور در مقابل شتران تنومند از نطر حجم آنهاست.
مدیرانی که امکاناتی در اختیار دارند اگر واقعا بدنبال عمل به وظیفه هستند،  لازم نیست وقت خود را صرف توزیع مواد به تعداد کمی از مخاطبان بکنند، کافی است که امکانات تحت اختیار خود را در جهت راه اندازی واحدهای فعال رسانه در روابط عمومی همان ادارات یا سازمان های متبوع خود بکار گیرند و بر اساس یک طرح از پیش طراحی شده از فعالان رسمی رسانه و حتی فعالان مجازی دعوت به همکاری بنمایند تا اخبار رسمی و توصیه های بهداشتی مراکز مسئول در قالبی شبکه وار و با پوششی مناسب به مخاطبان برسد.
روش بمباران خبری مخاطبان با استفاده از اخبار رسمی و اقناعی و توصیه های بهداشتی و هشدارهای لازم، چنانچه بر اساس یک برنامه تدوین شده پیش برود قطعا اقناع عمومی را در پی خواهد داشت.
مجددا بر این نکته تاکید می کنیم که هزینه های مادی مختلف که بصورت روتین از سوی موسسات در حال انجام است، تعداد بسیار کمی از مردم را دربرمیگیرد و انها را از خطر ویروس در امان می گذارد اما با روش بکارگیری هوشمندانه و وسیع رسانه (مجازی) قطعا بخش بسیار زیادی از مردم به امنیت خواهند رسید؟
نکته جالب توجه آن است که فعال سازی واحدهای رسانه اداری با بکارگیری فعالان رسمی و مجازی (نسبت به فوایدی که برجای می گذارد) هزینه های مادی بسیار ناچیز خواهد داشت.
در همین رابطه و بنا به خطری که بواسطه جدی نگرفتن بیماری، جامعه را تهدید می کند، بغیر از مدیران اداری، کاندیداهای مجلس اعم از اینکه منتخب شده باشند یا خیر، اینها نیز باید پای کار بیایند و در حد توان و امکانات خود، مجموعه های مجازی خود را شبیه به ایام انتخابات راه اندازی کنند و در امر اقناع افکار عمومی که خطر کرونا را باور ندارند مشارکت کنند.
مجددا تاکید می کنیم که بسیج کردن همه امکانات رسانه ی مجازی از سوی ادارات و موسسات دولتی و خصوصی و به پای کار آمدن همه انسانهای اثرگذار اجتماعی تنها راه خلق یک‌ ذهنیت واقعی در مخاطبان و کاستن از خطرات ناشی از این ویروس همه گیر و جهانی است.

انتهای پیام



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *