۱۱ اردیبهشت، روز جهانی کارگر

هنوز هم اگر کارگران در روز کارگر و روزهای دیگر برای احقاق حقوقشان اعتراض کنند، در پاره ای از کشورها با برخوردهای خشن پلیس مواجه خواهند شد.

سیاست شرق_ روز جهانی کارگر ، روزی است که کارگران که قشر وسیعی از جامعه را تشکیل می دهند، برای کار مناسب ، حقوق مناسب و یک زندگی شرافتمندانه راهپیمایی و تبلیغ می کنند تا صاحبان صنایع و مشاغل از سویی و سیاستمداران از سویی دیگر، مشکلات و مسائل آنها را بیشتر مد نظر داشته باشند.

به لطف اقدامات و اقدامات که طی سالهای متمادی توسط کارگران ،چه به صورت مسالمت آمیز و یا به گونه ای دیگر انجام شده است ، میلیون ها نفر از حقوق اساسی و حمایت های لازم برخوردار شده اند. حداقل دستمزد تعیین شد(هرچند ناکافی) ، محدودیت هایی در ساعات کار وجود دارد برداشته شد ، حق تعطیلات برقرارگردید و همچنین میلیون ها نفر از دفترچه های درمانی و حقوق بازنشستگی برخوردار شدند.

با این حال ، در سال های اخیر ، شرایط کار در بسیاری از کشورها بدتر شده است. کار پاره وقت ، کوتاه مدت و با درآمد ناچیز رایج تر شده و حقوق بازنشستگی دولت در معرض خطر است. ما همچنین شاهد ظهور کارهای «روزمزد» هستیم ، جایی که شرکت ها کارگران را بطور عادی برای یک کار کوتاه همزمان استخدام می کنند. این کارگران از حقوق معمول تعطیلات با حقوق ، حداقل دستمزد یا حقوق اضافی برخوردار نیستند و نوعی بهره کشی از انسان با حداقل حقوق محسوب می شود. 

در روز کارگر ،جشن ها ، راهپیمایی و اعتراضاتی در کشورهای مختلف جهان به طرق مختلف برگزار می شود. اول ماه مه در کشورهایی مانند آفریقای جنوبی ، تونس ، تانزانیا ، زیمباوه و چین تعطیل عمومی است. در بسیاری از کشورها ، از جمله فرانسه ، یونان ، ژاپن ، پاکستان ، انگلستان و ایالات متحده ، ترکیه و سایر کشورها تظاهرات هایی در روز جهانی کارگر برگزار می شد. 

روز کارگر روزی است که افراد زحمتکش، از کار معمول خود دست می کشند. این فرصتی است برای حمایت از حقوق کارگران ، همبستگی با سایر کارگران و تجلیل از دستاوردهای کارگران در سراسر جهان که همچنان در هزار سوم در پاره ای از کشورها، مورد سوء استفاده و بهره کشی قرار می گیرند.

هرچند نزدیک به یکصدو پنجاه سال از واقعه ماه مه ۱۸۸۶ که اعتصاب ، اعتراض و درگیری پلیس با کارگران در مناطق مختلف ایالات متحده را در پی داشت و عاقبت علیرغم کشته شدن تعدادی از آنها، به اعدام هفت نفر از کارگران معترض نیز انجامید، با این حال هنوز هم اگر کارگران در روز کارگر و روزهای دیگر برای احقاق حقوقشان اعتراض کنند، در پاره ای از کشورها با برخوردهای خشن پلیس مواجه خواهند شد.

این مسئله نشان دهنده آن است که هنوز هم قوانین تعدادی از کشورها، نه در جهت حقوق کارگران، بلکه در مسیر منافع صاحبان سرمایه و کارتل های اقتصادی که به نحوی با صاحبان قدرت نیز مرتبط هستند، تنظیم و تصویب می شوند و مبارزه کارگران در این کشورها برای احقاق حقوقشان، همچنان ادامه دارد.

انتهای پیام



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *