«فلسطین» و روز جهانی «قدس»

هرچند که طی هفت دهه گذشته جنگ ها و تحولات مختلفی در رابطه با فلسطین رخ داده و در اواخر سال ۲۰۲۰، تعدادی دیگر از کشورهای عربی ، اسرائیل را به رسمیت شناخته اند، با این وجود، همچنان فلسطینیان تحت فشار و سرکوب صهیونیست ها قرار دارند.

سیاست شرق _ فلسطین، قسمتی از خاورمیانه بزرگ است که بیش از هفت دهه، در کشمکش سیاسی و نظامی بسر می برد .سرزمینی که با حضور سه دین بزرگ اسلام، مسیحیت و یهود، به کانونی زخم خورده در طول تاریخ در این منطقه مهم فرهنگی بدل شده است.

با این حال پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران ، جایگاه فلسطین ، در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، از توجه خاصی برخوردار گردید، به نحوی که در ۱۳ مرداد ۱۳۵۸، توسط رهبر کبیر انقلاب و طی پیامی، آخرین جمعه ماه مبارک رمضان را به عنوان روز « قدس» اعلام نمودند. رویداد سالانه ای که در آخرین جمعه ماه رمضان به منظور ابراز حمایت از فلسطینیان و مخالفت با صهیونیسم و  دولت اسرائیل برگزار می شود.

به طور کلی، این رویداد سیاسی، مخالفتی با جشن روز اورشلیم (نام عبری بیت المقدس) در اسرائیل، در ماه مه ۱۹۶۸ است، این روز به مناسبت تجدید اتحاد اورشلیم و کنترل کامل اسرائیل بر شهر قدیمی اورشلیم پس از جنگ شش روزه در ژوئن ۱۹۶۷ می‌باشد. و طبق قانون کنست (پارلمان اسرائیل) در سال ۱۹۹۸ این روز به یک تعطیلی ملی در تقویم دولت اسرائیل تغییر یافت.

هرچند که طی هفت دهه گذشته جنگ ها و تحولات مختلفی در رابطه با فلسطین رخ داده و در اواخر سال ۲۰۲۰، تعدادی دیگر از کشورهای عربی ، اسرائیل را به رسمیت شناخته اند، با این وجود، همچنان فلسطینیان تحت فشار و سرکوب صهیونیست ها قرار دارند و سازمان ملل، شورای امنیت ملل متحد، سازمان کنفرانس اسلامی و سایر سازمان ها و نهادهای بین المللی نیز تاکنون نتوانستند، در این خصوص اقدام عالی را صورت دهند.

با گذر به تاریخ ، آنچه مشخص است پیشینه کهن فلسطین است که از اهمیت ویژه ای درمنطقه و در نزد مسلمانان، یهودیان و مسیحیان برخوردار است. در طول تاریخ پر فراز و نشیب این سرزمین حاصلخیر، همواره حوادث و اتفاقات بسیاری بر این خطه از خاورمیانه رفته است. در طول تاریخ، اقوام مختلف بر آن تاخته اند و همواره از این تهاجم ها سربلند بیرون آمده است. اما تقریباً در ابتدای قرن بیستم استعمار انگلیس به تدریج زمینه حضور و ساکن شدن بیشتر یهودیان را بر این خطه، یعنی مکان انبیای ابراهیمی و قبله اوّل مسلمانان مستولی ساخت و دو قدرت بزرگ، آمریکا و شوروی، از آن حمایت کردند.

اکنون سال هاست که مردم مظلوم فلسطین از سرزمین خویش رانده شده اند و با ستم صهیونیسم مواجهند. در خصوص فلسطین،کتاب های متعددی نوشته و منتشر شده است، با این حال کتاب «سرگذشت فلسطین»، کتابی است که می توان برای آشنایی بهتر نسل امروز، معرفی نمود.

نویسنده این کتاب که نخستین بار در سال ۱۳۴۲ منتشر شد، اکرم زعیتر سفیر اردن بود که با مقدمه آیت الله هاشمی رفسنجانی و ترجمه ایشان در مدت کوتاهی توانست جایگاه ویژه در محافل فرهنگی و حتی سیاسی آن زمان پیدا کند به گونه ای که حتی دکتر«محمد مصدق» نیز بر این کتاب یادادشت نوشت.

نویسنده کتاب با شناخت کاملی که از فلسطین داشته، تاریخ پرفراز و نشیب فلسطین را از گذشته های دور به تصویر کشیده است که می تواند خوانندگان را با این سرزمین و حوادث رفته بر آن آشنا گرداند.

خود آقای هاشمی درباره مقدمه این اثر گفته است:«مقدمه را خودم نوشتم که خیلی تند بود؛ چون آن موقع مسئله استعمار جزو مهم ترین مسئله مبارزین بود. برای مجوز دچار مشکلی نشد. هرچند در آن زمان گرفتن مجوز هم چندان رسم نبود و سخت نمی گرفتند.»

در بخشی از این اثر می خوانیم:

درست در همان روزهایی که اعراب با انگلستان در موضوع استقلال مشغول مذاکره بودند، متفقین در میان خودشان برای تقسیم میراث دولت عثمانی، یعنی کشور عربی، مذاکرات مخفیانه ای انجام می دادند. رفته رفته، پرده از روی توطئه های استعماری متفقین، در مورد تقسیم سرزمین های عربی بالا رفت و نقشه هایی که با وعده های انگلستان به اعراب، در تناقض بود کشف گردید. قبل از همه، قرارداد سایکس_پیکو کشف شد. این قرارداد بین انگلستان و فرانسه در ۲۶ مه ۱۹۱۶ منعقد شد و دولت روسیه تزاری هم آن را امضا نمود. طبق این قرارداد، کشورهای عربی که از دولت عثمانی جدا شده بود، بین دو دولت فرانسه و انگلیس تقسیم گردید، نقشه طوری تنظیم شده بود که نگذارند این منطقه تحت یک قدرت و زیر یک پرچم درآید که مبادا روزی موی دماغ استعمارگران شود! به مقتضای این تصمیم قرار شد فلسطین، غیر از دو بندر حَیفا و عَکا که سهم انگلیس بود، تحت سلطه ­ی یک اداره ­ی بین المللی در آید…

«جنگ جهانی اول شروع شد و دامنه ­ی آن به حدود فلسطین رسید. یکی از رهبران حزب صهیونیسم به نام هربرت ساموئل یادداشتی به اعضای کابینه ی انگلستان و نمایندگان مجلس عوام آن کشور عرضه داشت و پیشنهاد نمود که دولتی یهودی تحت نظارت انگلستان در فلسطین به وجود آید و بین سه تا چهار میلیون نفر یهودی پراکنده در اروپا به آنجا روند و بدین ترتیب انگلستان یک حکومت دست نشانده و حافظ منافع خود را در کنار مصر و کانال سوئز ایجاد کرده و نقطه ­ی حساسی را در دست خواهد داشت. جمعی از رهبران یهود و در رأس آن ­ها دکتر وایزمن، در مورد تشکیل این دولت، با مقامات مربوط انگلیسی مشغول مذاکره شدند و از طرفی برای جلب موافقت فرانسه و آمریکا فعالیت های زیادی صورت گرفت. پس از جلب موافقت آن دو کشور، بالفور وزیر خارجه ی انگلیس رسماً قول تشکیل دولت یهودی را به آن ها داد!…»

انتهای پیام



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *