انتخاب رئیس جمهوری؛ حق «انتخاب شدن» و «انتخاب کردن» مردم

اصل بیستم قانون اساسی تاکید می کند که « همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلام برخوردارند »، از این رو توجه و رعایت حقوق شهروندی یعنی حق «انتخاب شدن» برای داوطلبان و همچنین حق « انتخاب کردن » برای مردم ، امری مهم و اساسی محسوب می شود

سیاست شرق _ شهاب زمانی؛

یکی از ایده های بنیادی حقوق بشر، تحقق حقوق شهروندی و ایجاد شرایط لازم جهت حضور آحاد مردم جهت تعیین سرنوشت خویش در جامعه ای است که در آن زندگی می کنند. موضوعی اخلاقی و حقوقی در حوزه حقوق مدنی و سیاسی، که در اکثر قریب به اتفاق ملل جهان، برای شهروندانشان به رسمیت شناخته و در قوانین مربوطه مد نظر گرفته شده است. در عصر حاضر نیز حق «انتخاب شدن» و «انتخاب کردن » آزادانه شهروندان (بجز چند کشور خاص)، به امری پذیرفته شده و مسلم در نظام بین الملل تبدیل شده است.

حق «انتخاب شدن» و «انتخاب کردن» ، ریشـه در اصل اخلاقی و متعالی «غایت بودن انسان» و منع «استفاده ابزاری» حکومت ها از شهروندان به شمار می رود که در مقابل عدم توجه به حقوق آنها در تعیین نوع نظام سیاسی و روش حکمرانی در جامعه خویش است.

این امر بدان معناست که، « برابر بودن انسان ها»، حقی را برای دیگران قائل نمی کند که بدون رضایت و خوشنودی آنها، حاکمیتی را شکل دهند و یا قوانینی را بر آنها تحمیل نمایند که با حقوق حقه آنها که حداقل آن دخالت در «حق تعیین سرنوشت» خویش است، منافات داشته باشد.

لذا هر نظام سیاسی را که عاری از سیستم واقعی انتخابات مردمی و بـدون رضـایت آنها شکل گرفته باشد، از نظر مقبولیت و مشروعیت، دچار ایراد و از نظر حقوقی بر آن اشکال اساسی وارد است، به عبارت دیگر اساساً نمی توان از یک سـو، از شهروندان خواهان رعایت قوانین موجود نمود و از نظام سیاسی _ اجتماعی عادلانه سخن گفت و از سوئی دیگر، از سیستم انتخابات آزاد برخوردار نبود یا مردم را به علل و عوامل مختلف، از آزادی در «انتخاب شدن» یا «انتخاب کردن» در انتخابات، محروم نمود.

هرچند حقوق شهروندی از یک کشـور بـه کشـور دیگـر متفاوت و براساس قوانین، مقـررات و ارزشهای مشترک جامعه شکل گرفته و تعریف شده است، با این حال آنچه که بنیان مشترک همه جوامع محسوب می شود، آزادی در انتخاب و انتخابات مقبول و مشروع مورد نظر مردم و با احترام به شعور و بلوغ فرهنگی _ سیاسی ملت هاست.

در قانون اساسی مـا نیز، عنوان «حقوق ملت» در فصل دوم از اصل نوزدهم تا اصل چهل دوم قانون اساسی معین و مقرر شده است. اصل بیستم قانون اساسی تاکید می کند که « همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلام برخوردارند »، از این رو توجه و رعایت حقوق شهروندی یعنی حق «انتخاب شدن» برای داوطلبان و همچنین حق « انتخاب کردن » برای مردم ، امری مهم و اساسی محسوب می شود که در چارچوب قانون و در مسیر دموکراسی و مردم سالاری باید توسط حاکمیت مورد توجه و تاکید قرار گیرد.

این امری بدیهی است که، هرانسانی هرآنچه را که خود انتخاب نماید ، بنیان گذارد و یا با زحمت بدست آورد ( مادی یا معنوی )، مایملک ودارایی خویش قلمداد می نماید و نسبت به حفظ و مراقبت از آن متعهد ومصمم خواهد بود و حتی در مواقعی برای حفظ آن، حاضر به فداکاری و از خودگذشتگی نیز می شود، لذا این دیگران هستند که نسبت به تعرض به آن بیم و هراس دارند و با احتیاط با آن برخورد می کنند.

لذا متقاعد شدن و باور مردم نسبت به حضور آزاد در انتخابات و همچنین رعایت آزادی در انتخاب فرد مورد نظر ، بهترین انگیزه را برای حضور آحاد ملت در هر انتخاباتی خواهد بود. مسئله ای که با حضور کاندیداهای نگرش ها و تفکرات مورد نظر مردم در فهرست نهایی انتخابات ریاست جمهوری، می تواند محقق شود تا یک انتخابات پرشور و با حضور اکثریت مردم، نویدبخش اصلاح امور، بهبود شرایط و آینده بهتری برای هر ایرانی باشد که بیش از یک قرن «جنبش مشروطه خواهی» و چهار دهه از انقلاب را پست سر گذاشته تا «حق تعیین سرنوشت» خویش را به دست گیرد.

از این رو، توجه و باور حاکمیت به درک و بلوغ فرهنگی _سیاسی مردم در انتخابات پیش رو ، امری مهم و اساسی تلقی می شود تا برای انتخابات ریاست جمهوری، شرایط عمومی داوطلبان انتخابات را مورد توجه قرار دهند و طبق قانون اساسی، انتخاب فرد اصلح و نهایی برای ریاست بر قوه مجریه، بر عهده «آحاد ملت ایران» گذاشته شود.

انتهای پیام



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *