ریاست جمهوری عراق به برهم صالح رسید

انتخاب برهم صالح به ریاست جمهوری عراق، دور از پیش بینی بسیاری از چهره‌ها بود و با توجه به ترکیب آرا و مواضع برخی طرفین، تشخیص ترکیب سیاسی عراق تا روزهای منتهی به برگزاری نشست مجلس عراق با دشواری همراه بود. در این میان، آنچه باعث شد سرنوشت این رقابت سیاسی مشخص شود، رویکرد معتدلی بود که اتحادیه میهنی کردستان عراق در پیش گرفت و خانواده طالبانی با محوریت بافل طالبانی نشان دادند، رویکرد سیاسی متعادل و عمل گرایانه ی مام جلال را تداوم بخشیده‌اند و در واقع این اتفاق، صحنه پررنگ شدن نقش بارزانیِ جوان در سپهر سیاسی عراق بود.

حزب دموکرات کردستان عراق با محوریت مسعود بارزانی، تلاش‌های مداومی برای انتخاب گزینه دیگری کرده بودند تا بدین ترتیب چهره بارزانی که پس از ماجرای تلاش ناکام برای تجزیه عراق به دنبال برگزاری همه پرسی غیرملی، به حاشیه سیاست رفته بود و بسیاری از گروه‌های حامی‌اش نیز به منتقدش تبدیل شدند، بازسازی شود. با این حال جریان سیاسی طالبانی با این رویکرد همراهی نکرد و این عدم همراهی محاسبات جریان‌های مخالف با دولت کنونی عراق را برهم زد.

نیچروان بارزانی در کنفرانس خبری در اربیل ادعا کرد، حزب دموکرات حاضر بوده، در خصوص همه پست‌ها با اتحادیه به توافق برسد؛ اما اتحادیه از معرفی گزینه خود یعنی برهم صالح برای ریاست جمهوری عراق حمایت نکرد و به نفع گزینه حزب دموکرات کردستان کناره گیری کرد. بارزانی به قباد طالبانی گفته بود که برهام صالح می‌تواند ریاست جمهوری عراق را با نخست وزیر اقلیم کردستان تاخت بزند و دولت اقلیم در چهار سال آینده عملاً در کنترل سلیمانیه باشد؛ اما این پیشنهادی جذاب برای طالبانی‌ها نبود و با نظر بافل طالبانی، برهم صالح در صحنه ماند و رئیس جمهور عراق شد.

حضور برهم صالح صرفاً از دست رفتن گزینه بارزانی برای ریاست جمهوری نیست، بلکه شکست طرح احیای طرح تجزیه عراق است. در واقع این نگرانی نزد مردم و سیاستمداران عراق وجود دارد که در صورت رئیس جمهوری گزینه حزب دموکرات کردستان عراق، بارزانی تلاش کند طرح شکست خورده احیای عراق را از سر بگیرد و بدین ترتیب شاهد ماجراجویی‌های پرهزینه‌ای در صحنه سیاسی عراق باشیم. در مقابل، جلال طالبانی در زمان ریاست جمهوری و پس از آن، همواره با تجزیه کردستان از عراق مخالفت کرده و این اتفاق را حتی با توجه به جغرافیای کردستان که به هیچ دریایی راه ندارد و همه کشورهای اطراف با تجزیه آن مخالفند، مانع این تجزیه طلبی تلقی کرده بود.



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *