سیاست شرق _ بیل‌های مکانیکی در محل ساخت کانال پینگلو در گوانگشی چین می غرند و کمتر از شش ماه دیگر باقی مانده، تا این پروژه، که لحظه‌ای متوقف نشده است، افتتاح شود.

به نقل از وبسایت بیزنس تایمز، در دامنه تپه پشت رودخانه، عبارت «پروژه قرن – کانال پینگلو» به طور برجسته‌ای خودنمایی می‌کند و مقیاس بزرگ پروژه را برجسته می‌سازد.

چرا به آن «پروژه قرن» می‌گویند؟

کانال پینگلو اولین پروژه کانالی است که رودخانه‌های داخلی را از زمان تأسیس جمهوری خلق چین در سال ۱۹۴۹ به دریا متصل می‌کند. این پروژه با سرمایه‌گذاری بالغ بر ۷۰ میلیارد یوان (تقریباً ۱۳.۱ میلیارد دلار سنگاپور) اولین کانال ساخته شده پس از کانال بزرگ است.

پینگلو به طول ۱۳۴.۲ کیلومتر از شهر هنگژو، تحت حوزه قضایی نانینگ، پایتخت گوانگشی، به سمت جنوب امتداد می‌یابد و از طریق رودخانه کینجیانگ به خلیج تونکین (که در چین به خلیج بیبو معروف است) می‌ریزد. در طول چهار سال گذشته، بیش از ۲۰ هزار کارگر و ۵۰۰۰ دستگاه ماشین‌آلات بی‌وقفه کار کرده‌اند تا به هدف ناوبری تعیین‌شده برای سپتامبر امسال دست یابند.

در مرکز مادائو، مشاهده کردم که این سازه که در میانه کانال واقع شده و “بزرگترین آبراه داخلی جهان در حال ساخت” لقب گرفته، در حال تکمیل است. از بالا، شبیه یک شهر زیرزمینی چند لایه و تقویت شده با فولاد است. در واقع، این یک سیستم آبراه چند مرحله‌ای عظیم است که قادر است به کشتی‌های ۵۰۰۰ تنی اجازه دهد تا از اختلاف سطح آبی معادل نه طبقه برای رسیدن به خلیج بیبو عبور کنند.

با شروع شمارش معکوس برای افتتاح کانال، انتظارات از صنعت لجستیک گوانگشی به شدت افزایش یافته است. وی ژیمینگ (نام مستعار)، متصدی حمل و نقل بار برای یک شرکت لجستیک محلی، گفت: «این رودخانه به من دلیلی داده است تا در زادگاهم بمانم و حرفه‌ام را توسعه دهم

پینگلو به عنوان اهرمی کلیدی برای توسعه گوانگشی در نظر گرفته می‌شود، زیرا آبراهی را باز می‌کند که آبراه‌های داخلی منطقه را مستقیماً به دریا متصل می‌کند.

پیش از این، کشتی‌های باری از گوانگشی و جنوب غربی چین مجبور بودند در امتداد رودخانه شیجیانگ به سمت شرق حرکت کنند و برای رسیدن به دریا از گوانگدونگ عبور کنند و این وضعیت ناخوشایندی را ایجاد می‌کرد که «کالاهای گوانگشی از بنادر گوانگشی عبور نمی‌کردند.» کانال پینگلو، با ساخت یک کانال جدید برای اتصال به آبراه‌های موجود، این شکاف را پر می‌کند و کشتی‌های باری را قادر می‌سازد تا از طریق خلیج بیبو به دریا برسند.

با این حال، این کانال اهمیت استراتژیک گسترده‌تری نیز دارد. مقامات چینی آن را به عنوان یک پروژه کلیدی از «کریدور جدید تجارت بین‌المللی زمینی-دریایی در غرب چین» توصیف می‌کنند. این کریدور که مرکز آن در چونگ‌کینگ و سایر استان‌ها و شهرهای غربی به عنوان گره قرار دارد، کالاها را از طریق راه‌آهن به گوانگشی و سپس از طریق خلیج بیبو برای حمل و نقل دریایی منتقل می‌کند. هنگامی که بخش‌هایی از آن به خارج از چین می‌رسد، به سادگی به عنوان «کریدور جدید تجارت بین‌المللی زمینی-دریایی» نیز شناخته می‌شود.

انتهای پیام