حضور حداکثری در انتخابات با امید به آینده

آنچه در بطن یک دموکراسی واقعی نهفته است، حضور و کنشگری حداکثری مردم در امور سیاسی و تاثیرگذاری در روند اداره جامعه به هر نحو ممکن و نه تحریم و یا قهر با صندوق‌های رای است.

شهاب زمانی _ مردم‌سالاری و انتخابات در قاموس ملت‌های آزاده دنیا، از ارزشی متعالی و متاثر از حق تعیین سرنوشت خویش است، سازوکاری مدرن و پیشرو در اداره جامعه، که می تواند حس مسئولیت پذیری شهروندان هر جامعه ای را نسبت به آینده ملت و کشورشان ، یادآور شود.

در همین راستا، اصل پنجاه و ششم قانون اساسی تاکید دارد که خداوند انسان را بر سرنوشت اجتماعی خویش حاکم ساخته است و هیچ کس نمی‌تواند این حق الهی را از انسان سلب یا درخدمت منافع فرد یا گروهی خاص قرار دهد. اصلی مترقی که بر مردم‌سالاری و ارجعیت رای و نظر مردم در نظام «جمهوری اسلامی» در برابر خواست افراد و گروههای سیاسی مختلف است، که می بایست همه سازوکارهای موجود، در این مسیر قرار داشته باشند.

در همین راستا، آنچه که در بطن یک دموکراسی واقعی نهفته است، حضور و کنشگری حداکثری مردم در امور سیاسی و تاثیرگذاری در روند اداره جامعه به هر نحو ممکن و نه قهر با صندوق‌های رای است. کنشی که چنانچه به کناره‌گیری از جریان انتخابات یا مشارکت حداقلی سیاسی منجر شود ، فضای لازم را برای گروههای ناکارآمد مهیا و احیانا شاهد بروز مسائل و رخدادهایی ناخواسته و غیرقبول در آینده جامعه خواهد شد.

بدون شک، مشارکت حداکثری در انتخابات ریاست جمهوری ایران، در طول ۱۲ دوره پیشین، نشانه‌ای از توجه ملت ایران و نظام «جمهوری اسلامی» بر اهمیت «جمهوریت» در ساختار سیاسی کشور و موجب مباهات در برابر نظام هایی بوده است، که یا انتخاباتی در عرصه سیاسی خود ندارند و یا با حضور حداقلی مردم، مشروعیت و مقبولیت خود را در منظر جهانیان زیر سوال می‌برند‌.

در همین رابطه، توجه به سابقه و گفتمان هریک از نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری، موید آن است که هریک به نوعی می توانند قوه مجریه را دچار تغییراتی نمایند و چشم‌اندازی متفاوت را با توجه به نگرش های خود در ساختار اجرایی کشور پدید آورند، آنگونه که می توانند موجب حفظ وضع موجود و یا بهبود شرایط جامعه و کاهش مشکلات در حوزه های مختلف شوند.

مسئله‌ای که حضور در صحنه و انتخاب رئیس جمهوری کارآمد، متخصص و با ایده هایی واقع بینانه را لازم و بسیار سودمندتر از هرگونه «قهر سیاسی» و واگذاری میدان و نتیجه انتخابات به دیگران و تصمیمات غیرقابل پیش‌بینی آنها در آینده سیاسی کشور می کند تا خروجی انتخابات در آینده، تاثیرات طولانی و موثری بر روند مردم‌سالاری و روند اجرای قوانین داشته باشد.

لذا نباید این نکته را از نظر دور داشت که بهبود شرایط موجود، اصلاح روندهای معیوب و رفع مشکلات کشور در حوزه‌های مختلف داخلی و خارجی، هدف مشترک هر شهروند متفکر و دغدغه‌مند ایرانی است که با وجود «مشارکت واقع‌بینانه» در امور سیاسی کشور، حضور در انتخابات و قانونمندی جامعه، محقق خواهد شد.

با این وجود کسانی که دغدغه «مردم‌سالاری‌»، «جمهوریت» ، «قانون اساسی » را دارند و در عین حال، به نحوی منتقد پاره‌ای از روندهای معیوب فعلی در حوزه‌های مختلف سیاسی، اقتصادی و غیره هستند، با نقش‌آفرینی موثر در انتخابات و انتخاب درست و نزدیک به ایده ها و نظرات خویش ، می بایست حداکثر بهره را از فرصت موجود برده و در تقویت روندهای اصلاحی و تقلیل نگرش‌های محافظه کارانه موثر شوند، اقدامی که می‌تواند با امید به آینده‌ای بهتر و متفاوت‌تر از گذشته برای کشور و ملت، محقق شود.

آنچه در این بین مهم خواهد بود، حضور حداکثری و مسئولانه آحاد ملت از همه اقشار و با هر نگرشی در انتخابات پیش رو است که باید موید حضور موثری باشد تا هر یک در سپردن امور اجرایی کشورشان به فرد مورد نظرشان، دخیل و به نوعی بیانگر آن باشد که: «ما هم هستیم ».

انتهای پیام



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *