تاریخ انتشار: ۱۴۰۴-۱۰-۰۷ - 8:41 ق.ظ
موضوع:
سیاسی
شماره:
124161
پزشکیان: هیچ فرقی بین هیچ جنسیّتی، هیچ قومیّتی، هیچ عقیده و باوری نمیگذاریم/جز خدمت به این مردم، هیچ چیز دیگری را دنبال نمیکنیم
هیچ فرقی بین هیچ جنسیّتی، هیچ قومیّتی، هیچ عقیده و باوری نمیگذاریم. بنده به عنوان مسئول مملکت موظّفم به همه بر اساس عدالت خدمت بدهم. اگر ما شیعهایم، اگر میگوئیم ما پیرو حضرت علی هستیم، حضرت علی به برادرش عقیل که از بیتالمال اضافه میخواست چیزی نداد. خداوکیلی اگر ما این کار را میکردیم، مردم از ما ناراضی میشدند؟ بعضی جاها هم نکردیم، مردم از ما ناراضیاند.
سیاست شرق _ رئیسجمهور در یک عصر سرد زمستانی در نهاد ریاست جمهوری، پذیرای رسانه KHAMENEI.IR بود. او علاوه بر پرداختن و تشریح مسائل مختلف کشور و اقدامات انجام شده دولت چهاردهم طی این مدت، افزود: هیچ فرقی بین هیچ جنسیّتی، هیچ قومیّتی، هیچ عقیده و باوری نمیگذاریم. بنده به عنوان مسئول مملکت، موظّفم به همه بر اساس عدالت خدمت بدهم. اگر ما شیعهایم، اگر میگوئیم ما پیرو حضرت علی هستیم، حضرت علی به برادرش عقیل که از بیتالمال اضافه میخواست چیزی نداد. خداوکیلی، اگر ما این کار را میکردیم، مردم از ما ناراضی میشدند؟ بعضی جاها هم نکردیم، مردم از ما ناراضیاند.
برنامههای دولت برای رفع ناترازیها، تشریح اقدامات مهم و راهبردی دولت در یک سال گذشته، تمجید از مردم و صبوری و نجابت آنها بهخصوص در فشارهای اخیر اقتصادی، تأکید بر تواناییهای داخلی و عزم دولت برای حل معضلات و مشکلات کشور و تشریح جلسات رئیس جمهور با رهبر معظم انقلاب و پیگیریهای ایشان درباره موضوعات معیشتی و اقتصادی، مهمترین محورهای گفتوگو با رئیس جمهوری اسلامی ایران، آقای دکتر مسعود پزشکیان را تشکیل میدهد که بخش هایی از آن را می خوانیم:
- بسم الله الرّحمن الرّحیم. قبل از هر چیز باید از مقام معظّم رهبری قدردانی کنیم که تا اینجا، چه در جلسات آشکار و چه در جلسات اختصاصی، پشتیبانی کاملی از دولت داشتهاند و اگر پشتیبانی و توصیههای ایشان نبود، حتماً با مشکلات زیادی مواجه میشدیم؛ لذا این قابل قدردانی است.
- روندی که در کشور وجود دارد روندی است که در بسیاری از قسمتها با ناترازیهای بزرگی مواجه است. مسئلهی انرژی که همان اوّل خودش را نشان داد مسئلهی آب، مسائل مالی، مسائل مدیریّتی، مسائل سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، همهی اینها مسائلی است که ما در وسعت زیادی با این مشکل مواجهیم. ما وقتی دولت را به دست گرفتیم، ۲۰ هزار مگاوات کسری انرژی داشتیم؛ این کسری انرژی در طول سالها ایجاد شده بود و طبیعتاً از یک طرف مصرف افزایش پیدا میکرد، از طرف دیگر توسعهای در رابطه با ارائهی خدمات انرژی نداشتیم و این هم سالی بود که بارندگی ما کم بود، نزدیک به چهل درصد نسبت به سالهای قبل میانگین بارندگی کاهش پیدا کرده بود.
- ما تا امسال توانستیم بیش از سه هزار مگاوات پنل را وارد جریان تولید انرژی بکنیم، درصورتیکه در طول سالهای گذشته فقط هزار مگاوات در جریان بود. این روند دارد ادامه پیدا میکند، فردا هم دوباره نزدیک به هشتصد مگاوات پنل خورشیدی را وارد جریان خواهند کرد و بهسرعت دارد پیش میرود، بهطوریکه هر هفته حدود سیصد مگاوات پنل خورشیدی دارند کار میکنند و قراردادهایی که بستهاند نزدیک به هشتاد هزار مگاوات است؛ یعنی ما اگر بتوانیم یک چنین روندی را پیش ببریم، استفاده از سوختهای فسیلی را بهشدّت کاهش خواهیم داد.
- در رابطه با کریدورها که بسیار مهم است، ما کریدور آستارا رشت را، شلمچه بصره را و به احتمال قوی زاهدان چابهار را امسال تمام میکنیم. تا الان شاید بیش از ده دوازده هزار میلیارد تومان پول به این مسئله تخصیص داده شده و احتمالاً همین مقدار را هم باز باید پرداخت کنیم. امروز هم راجع به همین مسئله در دولت جلسه داشتیم و اگر مشکلی پیش نیاید، به حول و قوّهی الهی، کار مربوط به این کریدورها را امسال تمام میکنیم. در خصوص کریدور شلمچه بصره کارهای اصلی را انجام دادهاند و ستونهایش بالا آمده. سختترین قسمت این کریدور آنجایی بود که مسیر باید از آن رودخانهای رد میشد که بین ما و بصره است؛ برای ستونهایی که آنجا زیر آب زدند، نزدیک به شصت میلیون دلار هزینه شده، به اضافهی مینروبیهایی که باید انجام میگرفت و ما انجام دادیم.
- کار بزرگی در رابطه با آموزشوپرورش صورت گرفته؛ یعنی با مشارکت مردم، ما تمام مدارس کانکسی را جمع کردیم، مدارس سنگی را جمع کردیم و در جاهایی که مدرسه نبود، مدرسه ساخته شد. همهی اینها با کمک مردم و روابط بین بخشی و خیّرینی که بودند انجام شد. بالای ده میلیون متر مربّع فضا ساخته شده و الان هم بهسرعت دارد ساخته میشود. علاوه بر ساخت مدارس، بحث سختافزار درون مدارس هم وجود داشت که این بچّههای ما چه چیزهایی لازم دارند تا بتوانند در آن فضا آموزش کافی ببینند. و مهمتر از آن، نحوهی آموزش و روش آموزش در کلاسهای ما است. الان چیدمان کلاسهای ما فرق کرده، نوع تدریس فرق کرده و نحوهی این آموزشها روزبهروز اصلاح خواهد شد و دارد اصلاح میشود. البتّه بیشتر تمرکز ما روی مدارس دولتی و مدارس مناطق محروم است و آن عدالت آموزشیای را که از آن حرف میزنیم، داریم پیگیری میکنیم.
- یکی از مسائل مهم، بحث مدیریّت و واگذاری اختیار است. مقام معظّم رهبری در جلسهای که با استاندارها داشتند، توصیهشان این بود که مدیران اختیار داشته باشند و از زمانهای قدیم هم نگاه مقام معظّم رهبری اینطور بوده. بهخصوص در جنگ دوازدهروزه، این اختیار خودش را نشان داد و بدون اینکه مشکلی پیدا بکنیم، استانها کار خودشان را میکردند؛ این به خاطر اختیاراتی بود که واگذار شده بود. البتّه مجلس محترم یک اشکالات قانونیای گرفت که آنها را هم داریم حل میکنیم. باور و اعتقاد ما این است که باید اختیارات در استانها واگذار بشود که اینها بتوانند کارهایشان را انجام بدهند و نیازی به این نباشد که برای هر کاری استاندار یا فرماندار یا رئیس دانشگاه یا مدیرکل بیاید تهران و بخواهد اجازه بگیرد.
- طرح پزشک خانواده میگوید چه کسی مسئول چه مجموعهای است، چه خدماتی باید به آن مجموعه بدهد و نهایتاً چگونه باید به این کسی که دارد خدمت میدهد، پول پرداخت بشود. ما اگر این کار را بکنیم، یعنی در کلّ کشور هیچ انسانی از چشم حاکمیّت دور نمیماند؛ برای اینکه همهی آن کسانی که هستند چه فقیرند، چه دارایند، چه در منطقهی دورافتادهاند، چه نزدیکند معلوم است چه کسی چه خدمتی را با چه کیفیّتی باید به اینها ارائه بدهد، بدون اینکه ارتباط مالی داشته باشد. ما اگر بتوانیم این کار را بکنیم، عدالت را به معنای واقعی در سیستم بهداشت و درمان پیاده خواهیم کرد. البتّه این تغییر رفتار کار سادهای نیست و خود اینها جای بحث است.
- در بحثهای مالی و پولی هم سازمان بهینهسازی و مدیریّت مصرف بنزین و گازوئیل را درست کردیم، آنها هم الان برنامههای خاصّ خودشان را دارند. در واقع، ما آن تابو را شکاندیم که نمیشود به قیمت بنزین دست زد. از خودمان هم شروع کردیم؛ یعنی الان ماشینهای دولتی دیگر کارت سوخت ندارند و باید بروند آزاد بگیرند مصرف کنند؛ یکی هم مناطق آزاد، یکی هم آنهایی که تازه میآیند. فعلاً در بقیّهی مسائل مداخلهای انجام ندادیم، ولی داریم تلاش میکنیم که آن مسائل قطار حومهی شهری را درست بکنیم، حملونقل عمومی اصلاح بشود، بعد بتوانیم در قیمتهای بین شهری هم مداخله کنیم. مهمترین بحثی که اینجا ما داریم پیگیری میکنیم معیشت مردم است؛ یعنی این دغدغهای است که شاید هر هفته ما با دولت و با این عزیزان داریم دربارهاش گفتوگو میکنیم. منابعش را باید در نظر بگیریم که منابعی برای اینها به وجود بیاید و طبق این منابع بتوانیم معیشت مردم را بهبود بدهیم.
- تمام تلاش ما این است که هرچه از دستمان بربیاید، صادقانه و بی هیچ منّتی به این مردم خدمت کنیم و جز خدمت به این مردم، حدّاقل بگویم که خود ما هیچ چیز دیگری را دنبال نمیکنیم. مردم هم با همهی این فشارهایی که وجود دارد، خیلی همراهی کردند. تمام محاسبات اینها این بود که اگر حمله کنند، مملکت به اغتشاش کشیده میشود؛ امّا مردم از ایرانشان، از مملکتشان، از دینشان، از فرهنگشان و از رهبری دفاع کردند. در سال ۱۴۰۱ اتّفاقی افتاد؛ امّا در سال ۱۴۰۴ همه ریختند در خیابان و گفتند جان ما فدای رهبر. چه اتّفاقی افتاده؟ این نگاه مردم و برگشت آن سرمایهی اجتماعی بسیار امیدوارکننده بود و ما هر مقدار به این مردم خدمت کنیم، کم گذاشتهایم؛ لذا امیدوارم شرمندهی این مردم عزیزمان نشویم.
- البتّه من بارها گفتهام نمیتوانم، بلکه ما میتوانیم. مشکلات مملکت جوری نیست که من بهتنهایی بتوانم آنها را حل کنم این را بارها گفتهام ولی ما با قدرت تمام، این مشکلات، تحریمها و فشارهایی را که میآورند، پشت سر خواهیم گذاشت. امکان ندارد ما با هم باشیم و آنها بتوانند ما را زمینگیر کنند. اینکه من میگویم با هم وحدت داشته باشیم، وفاق داشته باشیم، برای این است که باور و اعتقادم این است. چه در داخل کشور و چه با همسایگان خودمان اگر ماها وحدت داشته باشیم، آمریکا نمیتواند کشورهای منطقه را اینجوری استثمار کند. این ما هستیم که میتوانیم مشکلات را حل کنیم. البتّه مشکلاتی که وجود دارد، به این سادگی قابل حل نیست. آنها محاسبه کردهاند؛ اینطور نیست که بدون محاسبه آمده باشند. هم از نظر اقتصادی، هم از نظر نظامی، هم از نظر سیاسی و امنیّتی و تبلیغاتی، از هر لحاظ دارند کار میکنند. کشور ما روی پای خودش ایستاده. حالا آمدهاند برنامه نوشتهاند که مثلاً ایران ۳۶ ماه دیگر باید ساقط شود! تا دیروز میگفتند در عرض دوازده روز میتواند ساقط بشود، حالا نوشتهاند سیوششماهه. اگر ما با هم باشیم، سیوششهزارساله هم نمیتوانند این کار را بکنند. برای با هم بودن باید به یک زبان و نگاه مشترک برسیم، باید در پشت سیاستهای رهبری حرکت بکنیم و سعی کنیم اختلافات را زمین بگذاریم، چون هر اختلافی باعث یک ناهماهنگی در جریان حاکمیّت میشود. اینها راهها را بر روی ما بستند، ولی ما راه را پیدا میکنیم و اگر راهی پیدا نکردیم، راهی میسازیم. اگر با هم باشیم، این امکانپذیر است؛ امّا اگر با هم دعوا کنیم، این امکانپذیر نیست؛ چون یک بحث همگانی و عمومی است و باید در این چهارچوب حرکت کنیم و هماهنگ عمل کنیم.
- به نظر من مشکل ما تا حالا این بوده که هر کسی میآمده، برای خودش یک برنامهای مینوشته؛ درصورتیکه اگر بپذیریم ما یک سیاست کلّی داریم، یک چشمانداز و برنامهی بیستساله داریم. مقام معظّم رهبری در آن سند چشمانداز بیستساله فرموده بودند که ما در سال ۱۴۰۴ باید کجا باشیم؛ اگر ما به آن سیاستها عمل میکردیم، اینجا بودیم که الان هستیم؟ چرا نیستیم؟ برای اینکه هر کس آمده، فکر کرده برنامه دارد؛ درصورتیکه حاکمیّت برنامه داشته، سیاستش مشخّص بوده و هر کس میآمده باید آن برنامه و سیاست را اجرا میکرده. در دورهی انتخابات هم بحثی که با ما میکردند سر همین بود که میگفتند تو برنامه نداری. نمیشود مملکت سیاست داشته باشد، برنامه داشته باشد، یکی بیاید یک برنامهی دیگری بدهد. من نمیتوانم برنامهای را که آنها در چهارچوب آن سیاستها اجرا کردند بگذارم کنار، یک برنامهی دیگری و یک راه دیگری را انتخاب کنم. علیرغم تمام مشکلاتی که وجود دارد، ما با تمام قدرت آن راه را داریم ادامه میدهیم.
- ما بیش از پنجاه هزار مسکن محرومین را به اضافهی مسکنهایی که نیمهتمام بودند، تمام کردیم. در رابطه با طرحهای آبرسانی، مسیری که قرار بود آب طالقان به تهران برسد پروژهی بزرگی بود؛ خب ما اعتبار گذاشتیم و تمامش کردیم و این همان مسیری بود که آنها ادامه داده بودند. مثلاً کریدور زاهدان چابهار را آنها شروع کرده بودند، ما داریم تمامش میکنیم؛ حتّی مسیر آستارا رشت را آنها شروع کرده بودند، ولی ما داریم با قدرت میرویم جلو که تمامش بکنیم. الان دارند روی پروژههای مربوط به انرژی هستهای که در بوشهر وجود دارد کار میکنند که نزدیک به دو هزار مگاوات برق تولید میشود. ما با قدرت داریم اینها را پیگیری میکنیم. البتّه زمانبر خواهد بود و به این سادگی نیست. ما چیزی از خودمان درنیاوردهایم؛ همهی اینها مسائلی است که از قبل بوده و ما همان مسیر را داریم ادامه میدهیم.
- ما میتوانیم خیلی از مشکلاتمان را حل کنیم. ما اصلاً نیازی به دیگران نداریم، به شرط اینکه خودمان بتوانیم آنچه داریم مدیریّت کنیم. مملکت ما پُر از طلا و معدن است، ولی این رفتار ما است که این طلاها و معادن را میتواند به یک جایی برساند یا نرساند.
- ما الان چراغ مطالعه گذاشتهایم، با چراغ مطالعه داریم کارمان را میکنیم؛ آنجا دیگر کاری ندارم، پس بقیّهی چراغها را خاموش میکنیم. چه لزومی دارد کلّ اتاق روشن بشود که من میخواهم دو تا امضا بزنم؟ ما اگر بتوانیم ده درصد صرفهجویی بکنیم، همین هم رقمِ خیلی زیادی است. البتّه ما خیلی بیشتر از اینها داریم کنترل میکنیم. یک استخر اینجا درست کرده بودند، دائم گرم بود؛ ما گفتیم برای چه اینجا را گرم نگه داشتهاید. حالا قرار است یک روز من بروم آنجا شنا کنم. گفتیم جمعش کنند. اصلاً لزومی ندارد. هر وقت هم من خواستم استخر بروم، میروم یک استخر عمومی؛ لزومی ندارد یک استخر اختصاصی بیستوچهارساعته را نگه دارند که حالا یک روزی یک روزگاری قرار است من بروم آنجا شنا کنم.
- به نظر من، ما در یک جنگ تمامعیار با آمریکا و اسرائیل و اروپا هستیم؛ آنها نمیخواهند کشور ما سر پا بِایستد. این جنگ بدتر از جنگ عراق با ما است؛ اگر آدم خوب درک بکند، این جنگ خیلی پیچیدهتر و سختتر از آن جنگ است. در جنگ با عراق، وضعیّت معلوم بود؛ او موشک میزد، من هم معلوم بود کجا را میزنم. اینجا الان از هر لحاظ دارند ما را محاصره میکنند، دارند ما را در مضیقه و تنگنا قرار میدهند، مشکل ایجاد میکنند از نظر معیشتی، از نظر فرهنگی، از نظر سیاسی و از نظر امنیّتی و توقّعات جامعه را بالا میبرند؛ از آن طرف جلوی فروش ما را، تبادلات ما را، تجارت ما را میگیرند، از این طرف هم توقّعات در جامعه بالا رفته! در نتیجه، همه باید با تمام توانمان کمک بکنیم و مملکت را درست کنیم.
- دغدغهای که من دارم مهمتر از هر قدرت نظامی انسجام و وحدت داخلی و گذاشتن اختلافات به یک گوشهای است و دست به دستِ هم دادن و مشکلات را حل کردن است. چرا ما گفتیم کارها را محلّهمحور کنیم، مسجدمحور کنیم و مردم را مشارکت بدهیم؟ مردم باید در سیاستگذاری دخالت و مشارکت داشته باشند. ما باید مردم را در تصمیمگیریها مداخله بدهیم. جنگ را چهجوری اداره کردیم؟ دولت پول داشت؟ آن موقع هم آمریکا و کشورهای عربی به عراق کمک میکردند، به صدّام کمک میکردند؛ آیا توانستند یک وجب خاک ما را بگیرند؟ تمام قدرتها به آنها کمک میکردند. مردم بودند که این کار را میکردند. ما آن مردم را و آن مدیرها را با همان تفکّر میخواهیم؛ یعنی مردم و مدیرانی را میخواهیم که بدانند مملکت مال خودشان است، منطقه مال خودشان است و با تمام وجود میتوانند مشکلاتشان را حل کنند.
- ما داریم مشکلات خودمان را حل میکنیم؛ آن چیزی که من از آن نگرانم و بارها هم گفتهام، فقط این است که بتوانیم اختلافات را کنار بگذاریم. اینها دارند به اختلافات دامن میزنند؛ ما باید مواظب باشیم که اختلافات دامنگیرمان نشود. اگر هم اختلاف داریم، بنشینیم در اتاقهای سربسته با همدیگر دعوا کنیم؛ ولی وقتی رفتیم بیرون، یک صدا از نظام بیرون بیاید و آن صدا هم جهتگیریها و مسیرهایی است که مقام معظّم رهبری نشان میدهد. ممکن است در دل من یک چیز دیگری باشد ولی وقتی مسیر مشخّص است، همه باید در آن مسیر حرکت کنند. و اگر همه با هم باشیم، بر این مشکلات غلبه خواهیم کرد؛ آنها هر کاری میخواهند بکنند. اگر ما بتوانیم عدالت را و انصاف را در کشور پیاده کنیم و مردم را در تصمیمگیریها و در سیاستها مشارکت بدهیم و مردم ببینند ما با چه مشکلاتی مواجهیم، خودشان کمک میکنند مشکلات را حل میکنند.
- ما مشکلات اقتصادی مردم را با تمام وجود درک میکنیم. ما نفت را حدود ۷۵ دلار میفروختیم، حالا میفروشیم ۵۰ دلار؛ یعنی ۲۵ دلار کمتر داریم میفروشیم. از یک طرف فشار آوردند و درآمد ما کمتر شده، از یک طرف جنگ بوده و یک مقدار خدمات و تولید ما کاهش پیدا کرده. علیرغم همهی اینها، قرار شده که تا عید نزدیک به دوونیم میلیارد دلار پول را تبدیل کنند و کالابرگهای مورد نیاز را تا آنجایی که امکان دارد بتوانیم به جمعیّت هدف پرداخت بکنیم. همین پول بنزین، حالا پنج هزار تومان عددی نمیشود، ولی قرار شده دولت هرچه از این پول به دست میآورد، همه را در کالابرگ و یا معیشت مردم هزینه کند. ما برای سال آینده با مجلس صحبت کردیم که به هر شکلی شده معیشت مردم را تأمین کنیم. باید با مجلس و با نمایندهها و حتّی با مجموعهی حاکمیّت به یک زبان و نگاه مشترک برسیم؛ آنجاهایی که نباید پول بدهیم ندهیم، آنجاهایی که نباید یارانه بدهیم ندهیم، آنجایی را که باید بدهیم تفاهم کنیم که بدهیم.
- رسانهی ما باید دفاع کند و فرهنگش را ایجاد کند. ما هیچ پولی را برای چالهچولههای دولت خودمان برنخواهیم داشت، هیچ چیزی از یارانه کم نخواهیم کرد، ولی میخواهیم این یارانه را به همه بدهیم. من که چند تا ماشین در خانه دارم، بسته به میزان مصرفم، برای هر باک دارم هشت میلیون، نُه میلیون یا ده میلیون یارانه میگیرم؛ در همین حال، یک عدّه نان شب ندارند بخورند! چرا؟
- بر اساس آمار هم گویا فقط پنجاه شصت درصد مردم خودروی شخصی دارند. ما امسال نزدیک به پنج میلیون دلار بنزین وارد کردیم؛ خریدیم شصت هزار تومان، میفروشیم ۱۵۰۰ یا ۳۰۰۰ تومان! چرا؟ آنوقت به معیشت مردم نمیرسیم. نیاز به تعامل با مردم دارد، نیاز به اعتماد مردم دارد. ما امسال کلّ بودجهای که دادیم به مجلس، دو درصد رشد دارد؛ درصورتیکه سالهای قبل مثلاً چهل درصد یا پنجاه درصد رشد و هزینه درست میکردیم. ما سعی کردیم هزینهی خودمان را کم بکنیم؛ به مجلس هم گفتیم هر چقدر میتوانند هزینهی ما را کم کنند، نمیخواهد هزینه اضافه کنند.
- ما هر هفته بالاخره فرصتی پیدا میکنیم خدمت مقام معظّم رهبری میرسیم و دربارهی گزارشات و جهتگیریهایی که وجود دارد با ایشان مشورت میکنیم. ایشان به ما و به سایر قوا و به بقیّهی جاهایی که لازم است، توصیههایی میکنند و مسائل یک مقدار کنترل میشود. ببینید! دغدغهی مقام معظّم رهبری، در اولویّت اوّل، معیشت مردم است؛ یعنی مهمترین دغدغهی ایشان هم معیشت مردم است. کارهایی که ما داریم میکنیم و برنامههایی که میریزیم، نیاز به این دارد که همه مشترک بشویم و با هم جلو برویم؛ این اگر اتّفاق بیفتد و رسانهی ما، مجلس ما و بقیّهی ارگانها هماهنگ بشوند، حدّاقل برای سال آینده ما میتوانیم کاری بکنیم که مردم از نظر معیشت دچار مشکل نشوند و قیمتها برای نیازهای غذاییشان دیگر افزایش پیدا نکند؛ ما میتوانیم این کار را بکنیم.
- مردم باید بدانند نیّت ما این است که بتوانیم آن زخمها را درست کنیم و بخیه زدن این زخمها هزینهبر است. اینکه بگویی من این را میدهم، این را میدهم، این را میدهم، خب همه خوششان میآید؛ وقتی که میگویی این را نمیدهم، این را نمیدهم، خب همه ناراحت میشوند که چرا نمیدهی. ما باید مصرفمان را کنترل کنیم. نمیگویم مصرف نکنیم؛ میگویم مصرفمان را باید کنترل کنیم. ده درصد کاهش مصرف اصلاً کار سختی نیست. همه میتوانند یک قدم بیایند کمک کنند به ما، کمک کنند به مملکت ما، به ایران ما و به جامعهای که در آن زندگی میکنیم. در این صورت، ما از همهی این مشکلات راحت بیرون میآییم.
- من که میگویم بیایید کمک کنید، معنیاش این نیست که ما کار خودمان را نمیکنیم؛ ما با قدرت داریم کارهایمان را انجام میدهیم، یک سری کارها هم انجام میدهیم که الان نمیگویم، برای اینکه شیطنت میکنند میروند جلویش را میگیرند؛ ولی کارهایمان را داریم با قدرت انجام میدهیم. امّا اگر در این رابطه هر کس هر جا میتواند یک کمکی بکند، اوضاع اصلاً از این رو به آن رو میشود. ما نمیخواهیم خودمان را از کمک هیچ کس محروم بکنیم؛ هر کس میتواند، بیاید کمک کند. خب مملکت وسیع است و ما همه جا مشکل داریم؛ یک قسمت را بیا درست کن ببینم چهجوری میخواهی درست کنی. نمیشود کنار گود بِایستی و مدام بگویی لنگش کن؛ خب شما بیا لنگش کن ببینم چهجوری لنگش میکنی.
- این مشکلاتی هم که ما پیدا کردهایم، الان پیدا نشده، زمان شهید رئیسی هم پیدا نشده؛ یک روندی بوده، مشکلات دائماً داشته روی هم اضافه میشده، حالا ما باید جلویش بِایستیم؛ اگر هم جلویش بِایستی، بخیه میخواهد، بعضی وقتها هم جرّاحی وسیعتر میخواهد. خب باید کارشناسان ما، دانشمندان ما، نخبههای ما، سرمایهگذاران و تولیدکنندگان ما همه با هم به یک تفاهمی برسند که اگر این مداخله را میکنیم، به نفع جامعهی ما است، نهاینکه ما میخواهیم برای مردممان مشکل درست کنیم. ما اینجا هستیم که خدمتگزار مردم باشیم؛ حدّاقل خود من هیچ نیّت دیگری در دلم نیست، مگر اینکه بتوانیم مشکلات مردممان را حل کنیم.
- نیروهای نظامی عزیز ما با قدرت دارند کارهایشان را میکنند و الان از نظر تجهیزات و از نظر نیرو، علیرغم همهی مشکلاتی که داریم، قویتر از آن زمانی هستند که اینها حمله کردند. لذا آنها اگر بخواهند برخورد کنند، طبیعتاً با پاسخ قاطعتری روبهرو خواهند شد. امّا من باز برمیگردم به اینکه اگر ما مردم با هم باشیم و وحدت داشته باشیم، آنها اصلاً مأیوس میشوند از اینکه بخواهند بیایند به کشور ما حمله کنند. امید اینها این است در گفتارشان هم گفتند دیگر که باید از داخل یک اتّفاقی بیفتد تا اینها بتوانند بیایند مداخله را شروع کنند.
- هیچ فرقی بین هیچ جنسیّتی، هیچ قومیّتی، هیچ عقیده و باوری نمیگذاریم. بنده به عنوان مسئول مملکت موظّفم به همه بر اساس عدالت خدمت بدهم. اگر ما شیعهایم، اگر میگوئیم ما پیرو حضرت علی هستیم، حضرت علی به برادرش عقیل که از بیتالمال اضافه میخواست چیزی نداد. خداوکیلی اگر ما این کار را میکردیم، مردم از ما ناراضی میشدند؟ بعضی جاها هم نکردیم، مردم از ما ناراضیاند.
- خب باید الان ثابت بشود. با تئوری و با گفتن هم نمیشود. به من میگویند بیا حرف بزن؛ خب ما یک عمر است داریم حرف میزنیم. بنده باید ثابت بکنم که فرقی بین جنسیّتی، قومیّتی، نژادی و زبانی قائل نخواهم شد . همهی اینها دستورات خدا و پیغمبر و امام است؛ خب ما باید عمل کنیم. ما اگر به اسلام و به دستور رسول خدا و به دستور امام عمل کنیم، وحدت و انسجام و وفاقی در جامعهی ما ایجاد میشود که دیگران حسرت خواهند خورد که کاش ما هم اینجوری بودیم. نباید به همدیگر حرفهایی بزنیم که شایسته نیست. شیطان دشمن انسان است و میخواهد ما با هم خشن حرف بزنیم، ناجور حرف بزنیم تا با هم دعوا کنیم.
انتهای پیام